Προσδιορισμός των σημείων στα οποία πρέπει να εστιάσουν οι επενδυτές για να αποκτήσουν μια ολιστική εικόνα του αντίκτυπου των υδάτων
Σε αναγνώριση της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού, το Clarity AI θέλησε να αναλύσει τις πιο συνηθισμένες μετρήσεις που σχετίζονται με το νερό, ειδικά εκείνες τις μετρήσεις που παρακολουθούν την πρόοδο και τις βελτιώσεις προς την επίτευξη των στόχων μας για το νερό.
Καθορισμός μετρήσεων νερού
Υπάρχουν δύο κύριες μετρήσεις νερού που αναλύσαμε: η απόληψη νερού και η κατανάλωση νερού. Η απόληψη νερού ορίζεται ως το σύνολο του νερού που αντλείται είτε από επιφανειακά ύδατα, είτε από υπόγεια ύδατα (συμπεριλαμβανομένου του βρόχινου νερού), είτε από θαλασσινό νερό, είτε παρέχεται από τρίτους, για οποιαδήποτε χρήση κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Η κατανάλωση νερού μετρά το νερό που χρησιμοποιείται από έναν οργανισμό κατά τρόπο ώστε να μην είναι πλέον διαθέσιμο για χρήση από το οικοσύστημα ή την τοπική κοινότητα κατά την περίοδο αναφοράς. Είναι το άθροισμα όλων των υδάτων που έχουν αποσυρθεί και ενσωματωθεί σε προϊόντα, έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή καλλιεργειών ή έχουν παραχθεί ως απόβλητα, έχουν εξατμιστεί, έχουν διαρρεύσει ή έχουν καταναλωθεί από ανθρώπους ή ζώα, ή έχουν ρυπανθεί σε σημείο που να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν από άλλους χρήστες, και συνεπώς δεν έχουν απελευθερωθεί πίσω στα επιφανειακά, υπόγεια ή θαλάσσια ύδατα ή σε τρίτους κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Μια απλή εξίσωση για την κατανόηση της κατανάλωσης νερού είναι: Κατανάλωση νερού = Συνολική απόληψη νερού - Συνολική απόρριψη νερού .
Η ποσότητα νερού που αντλεί και καταναλώνει μια εταιρεία έχει αντίκτυπο στη λειτουργία του οικοσυστήματος και στην ποιότητα ζωής σε μια περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών συνεπειών για τις τοπικές κοινότητες και τους αυτόχθονες πληθυσμούς. Αν και οι δύο μετρήσεις μπορεί να ακούγονται παρόμοιες, η επιλογή της μιας ή της άλλης οδηγεί σε πολύ διαφορετικά αποτελέσματα.
Ποιες μετρήσεις χρησιμοποιούνται στην αγορά
Ο κανονισμός SFDR ορίζει την κατανάλωση νερού ως κύριο δείκτη δυσμενών επιπτώσεων (PAI), υποδηλώνοντας ότι η κατανάλωση αποτελεί βασικό δείκτη μέτρησης για την κατανόηση των αρνητικών επιπτώσεων των δραστηριοτήτων μιας εταιρείας σε σχέση με το νερό.
Εξετάζοντας ένα δείγμα ~19.000 εταιρειών που το Clarity AI έχει προσδιορίσει ως προτεραιότητα, μόνο 2,5 χιλιάδες οργανισμοί αναφέρουν την απόληψη νερού, ενώ ο αριθμός μειώνεται σε 2,1 χιλιάδες όταν εξετάζεται η κατανάλωση νερού.
Ανάλυση ανά κλάδο
Εκτός από την κατανόηση των διαφορών μεταξύ της κατανάλωσης νερού και της απόληψης νερού, θέλαμε να αναλύσουμε τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι μετρήσεις κατανέμονται μεταξύ των βιομηχανιών.
Οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας αποσύρουν το +70% του συνολικού νερού που αποσύρουν οι εταιρείες, ωστόσο καταναλώνουν μόνο το 25% περίπου του συνολικού νερού που καταναλώνουν οι εταιρείες του δείγματος.
- Οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας αποσύρουν νερό για να το χρησιμοποιήσουν στα συστήματα ψύξης, απελευθερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος του θερμαινόμενου νερού πίσω στο οικοσύστημα. Το μερίδιο του νερού που εξατμίζεται κατά τη διαδικασία δεν απορρίπτεται και θεωρείται κατανάλωση νερού.
- Η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού στους υδάτινους αποδέκτες καθώς το νερό ψύξης επιστρέφει στο περιβάλλον δημιουργεί αρνητικές επιπτώσεις στην υδρόβια ζωή. Επιπλέον, οι μεγάλες ποσότητες νερού που αποσύρονται, ακόμη και αν αργότερα απορριφθούν, οδηγούν σε αποπροσανατολισμό άλλων χρήσεων.
Ωστόσο, αν επικεντρωθούμε μόνο στην απόληψη νερού, τομείς όπως τα καταναλωτικά αγαθά, που αντιστοιχούν στο 10% της συνολικής κατανάλωσης νερού από τις εταιρείες, αλλά μόνο στο 2% των απολήψεων, θα περνούσαν κάτω από το ραντάρ. Στον τομέα των καταναλωτικών αγαθών, η κύρια χρήση νερού είναι για την άρδευση των γεωργικών εκτάσεων.
Είναι κρίσιμο οι επενδυτές να εξετάζουν τόσο την απόληψη όσο και την κατανάλωση νερού. Από τη μία πλευρά, οι μετρήσεις της απόληψης νερού δείχνουν το επίπεδο ανταγωνισμού και εξάρτησης από τους υδάτινους πόρους. Από την άλλη πλευρά, η κατανάλωση νερού αφορά τον αντίκτυπο των απολήψεων νερού στη διαθεσιμότητα στα κατάντη, και αποτελεί κλειδί για την κατανόηση της έλλειψης και της σπανιότητας του νερού.
